تفاوت مهلت های پنج روز و سه ماهه و شش ماهه
در ماده 10 و 15 آییننامه ماده 3 قانون الزام به ثبت رسمی معاملات غیر منقول
نظریه مشورتی شماره : 7/1404/20
شماره پرونده : 1404-75-20ح
تاریخ نظریه : 1404/08/24
استعلام :
وفق ماده 10 آییننامه ماده 3 قانون الزام مصوب 18/7/1403، حداکثر ظرف مدت پنج روز از تاریخ درج پیشنویس در سامانه ثبت الکترونیک اسناد، در صورت عدم مراجعه طرفین قرارداد به دفاتر اسناد رسمی، پیشنویس قرارداد از سامانه حذف میشود؛ این در حالی است که در بندهای 1 و 3 ماده 15 آییننامه یادشده، دو مهلت سه ماهه و شش ماهه برای ثبت قرارداد پیشبینی شده است؛ تعارض این دو ماده چگونه قابل رفع است؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه :
«قراردادهای یکسان» موضوع تبصره 2 ماده 3 قانون الزام مصوب 1403، متفاوت از «پیشنویس قرارداد» موضوع ماده 3 این قانون است و پرسش مطرح شده ناشی از عدم توجه به تفاوت بین این دو مقوله و عدم تفکیک بین آنها است.
اما تکلیف موضوع ماده 3 آییننامه اجرایی ماده 3 قانون الزام مصوب 18/7/1403 ناظر به «پیشنویس قراردادها» است و از آنجا که این پیشنویسها باید در مهلت تعیینشده در دفتر اسناد رسمی ثبت شود، کاهش یا افزایش شروط قراردادی مندرج در آن پیشبینی شده و از این حیث با ذیل تبصره 2 ماده 3 قانون همراستا میباشد؛
بنابراین، ماده 3 آییننامه اجرایی یادشده، با حکم تبصره 2 ماده 3 قانون الزام مصوب 1403، تعارضی ندارد.
به موجب ماده 10 آییننامه اجرایی ماده 3 قانون الزام مصوب 18/7/1403، طرفین پیشنویس قرارداد مکلفند حداکثر ظرف پنج روز پس از درج پیشنویس قرارداد در سامانه ثبت الکترونیک اسناد برای انجام اقدامات لازم به دفتر اسناد رسمی مراجعه نمایند؛
با توجه به مفاد این این ماده، مهلت پنج روز باید بهگونهای تفسیر شود که طرفین بتوانند در هر یک از این روزها به دفاتر یادشده مراجعه کنند؛ بنابراین، مقصود، پنج روز کاری دفاتر اسناد رسمی است
و با توجه به عبارت «پس از درج» مذکور در این ماده، مهلت پنج روز یادشده، از روز پس از روز درج در سامانه و اعلام آن به طرفین آغاز میشود
تبصره 2 ماده 3 قانون الزام مصوب 1403، ناظر به «قراردادهای یکسان» است که در این قسم قراردادها کاهش یا افزایش شروط قراردادی توسط متعاملین و دلالان معاملات املاک امکانپذیر نیست؛
